Angst

jess

Angsten hebben is heel logisch en helemaal niet raar, het wordt alleen vervelend als je bang bent om de dingen te doen die je graag wilt. Bang zijn voor paarden is heel vervelend als je graag met ze om gaat.
We beginnen in kleine stapjes en zodra je je op je gemak voelt, zetten we pas de volgende stap.
Ik heb, mede dankzij mijn paarden, al bij veel mensen het vertrouwen en plezier teruggegeven op en naast het paard. Wekelijks komen er mensen met angsten bij mij op stal en gaan weer voldaan naar huis.

De specifieke hulpvraag ligt bij iedereen anders en aan elke hulpvraag kan iets gedaan worden.

Geen paniek

Schaam je zeker niet, ondanks dat er in de paardenwereld vaak nog een taboe op de angst zit. Ruim 80 tot 95 % van de mensen die met paarden omgaan heeft wel eens last van angst, dit is van de beginnende, zoekende ruiter tot de ervaren professional.
Deze angst komt vanuit verschillende hoeken. Bij de beginnende ruiter is het vaak de onzekerheid in de sport en het missende zelfvertrouwen, bij de meer gevorderde ruiter en professionals komt dit vaak vanuit negatieve ervaringen (bokkende, steigerende, rennende paarden, vervelende vallen, etc).

Vergeet niet dat angst een reactie is die vanuit nature komt, vroeger hadden wij dit nodig om ons te waarschuwen voor de gevaarlijke tijger en waarom we bang waren voor die tijger. Nu hebben wij als mensen eigenlijk niet zo veel meer om vang voor te zijn en valt hier dus aan te werken.

In tegenstelling tot bijvoorbeeld claustrofobie is de angst voor paarden en paardrijden dubbelop. Bij claustrofobie zal je aan jezelf kunnen werken, bij paarden zit je op een levend wezen met een eigen denkwijze en reactie. Deze reactie is gebaseerd op zijn natuurlijke vluchtinstinct. Hierdoor is een paard altijd bezig met het scannen van de omgeving om hem heen, komt er geen poema uit de bosjes, moet hij vluchten of moet hij stilstaan en goed kijken. Zodra jij gespannen gaat reageren op zijn spanning, bevestig jij zijn natuurlijke instinct en kom je in een negatieve spiraal.
Het is dus ook van belang dat je erkend dat je bang bent, maar ook erkend dat een paard het ook mag zijn. Je kan niet zeggen dat een paard nooit iets zal gaan doen. Accepteer dat de kans aanwezig is dat hij zou kunnen bokken of rennen, maar dat de kans is dat je blijft zitten en lekker kan rijden waarschijnlijk veel groter is.

Voordat je verder leest, denk even na over de volgende 2 punten:

  • Wat heb je de afgelopen paar jaar gelaten omdat je bang bent geweest? Dus wat heb je niet gedaan door je angst en waar heb je spijt van?
  • Kijk naar jezelf over 20 jaar. Als je in dezelfde angst zou blijven als waarin je nu zit, en je bent 20 jaar verder en de kans heel groot is dat er niks heel heftigs gebeurd (eraf vallen, steigerend paard, etc.), maar wel deze angst 20 jaar hebt aangehouden, vind je dat niet onwijs zonde?

Ik wil je hier doorheen helpen. Ik begrijp dat je liever niet galoppeert omdat het je de kriebels geeft, maar ik weet ook dat de teleurstelling na afloop nog vervelender kan zijn dan de kriebels voor de galop.
We gaan je comfortzone langzaam vergroten, maar we gaan wel steeds een stapje uit je comfortzone (als je hetzelfde blijft doen, blijf je tegen hetzelfde aanlopen).

Verschillende hulpvragen

We kunnen aan verschillende hulpvragen werken, ik krijg heel veel verschillende mailtjes en telefoontjes. Misschien herken jij je wel in een van de volgende:

Situaties met je eigen paard:

  • Je hebt een negatieve ervaring met een paard en je wilt graag verder met dit paard, dit kan bijvoorbeeld je eigen paard zijn. Hij kan bijvoorbeeld in het verleden iets vervelends gedaan hebben, het probleem is opgelost (verkeerd zadel, tandarts, etc.) maar toch zie je er tegenop om er weer op te stappen

Situaties met ieder paard:

  • Je bent bang om te rijden of gaat afwachtend rijden omdat je slechte ervaringen hebt zoals vallen, controle kwijt zijn of iets anders en je bent bang dit weer mee te maken.
  • Heb je vroeger veel gereden en heb je nu een periode niet meer gereden? Dan kan het lastig zijn om het rijden weer op te pakken. Of wil je juist op latere leeftijd weer beginnen met rijden en je wilt liever niet gelijk de groep op de manege in? Dan is dit een leuk opstapje
  • Ik ben het gevoel van controle kwijt in de galop
  • Ik durf gewoon niet meer op te stappen, ik krijg het al benauwd bij het idee
  • Ik ben een keer gevallen en ik en bang dat het weer gebeurd
  • Ik wil gewoon weer ontspannen kunnen rijden

Situaties vanaf de grond:

  • Je hebt kinderen die wel graag rijden maar zelf weet je nog helemaal niks van paarden, je kan ze niet lezen, ze komen onverwacht en je wordt alleen maar banger (dit kan op stal zijn, de manegepony die bijt met opzadelen, je weet niet wat je in een groep moet doen, etc).
  • Je bent angstig bij een paard alleen op stal
  • Je weet niet goed wat je moet doen met de paarden in de groep
  • Problemen met paarden uit het land te halen terwijl je het paard moet draaien, andere paarden moet tegenhouden en het draad of hek dicht moet doen

Kijk in het menu voor het volgende tabblad: Wat gaan we doen?